Rizoomes

Wanderings

Tag: Bier

De beste bieren langs het Pieterpad deel 2

Leestijd: 4 minuten
6 oktober 2019

En toen was hij opeens af, het Pieterpad. Bovenop de Pietersberg zaten de 498 kilometers er op, het zwarte gat nakend aan de einder. Wat nu te lopen?

Gelukkig hadden we de biertjes nog. Wijzer geworden door het eerste blog over de streekbieren van het Pieterpad, hebben we in deel twee àlle speciaal bieren die we tegen kwamen gerecenseerd. Lekker. De meeste wel, nochthans.

Serafijn

Serafijn van brouwerij de Hemel uit Nijmegen. Gedronken bij pannenkoekenrestaurant de Duivelsberg in Berg en Dal. Witbier van 5% dat in een onprettig limonadeglas kwam. Enigszins laffige smaak, koriander en sinaasappel node gemist. Geen hoogvlieger. Maar dat zijn eigenlijk alle witbieren niet. Nee, een weizen is echt wat anders dan witbier. Dat u het maar weet. En hou ook eens op met die citroentjes er in te gooien. Niet meer doen.

Wolf

Wolf bij de Wolfsberg in Groesbeek. Van brouwerij Wolf uit Aarschot, België. Stevig bier van 7,4%, licht aromatisch zoet, beetje de smaak van Duvel. Lekker bier met enorme schuimkraag die de hele kelk vulde. Nectarine met witte peper. Prachtig terras, vol nogal koude kak. Die gingen weer, het mooie uitzicht bleef.

Tortel Weizen

Tortel Weizen van Genneper Tortelduiven brouwerij. Mooie plek bij Hotel de Kroon in Gennep. Wel een weizen, but not as we know it, captain. Ietwat vlakke smaak, maakt geen grote indruk. Snel overgestapt op Gerardus van Gulpen. Is dat een streekbier eigenlijk? Vast wel, hij past bij elke streek namelijk heel goed. Zoals bij Bluk op de hei in Laren, op slechts 1,5 kilometer lopen hier vandaan in Hilversum.

Tre Fontana

Tre Fontana komt uit Rome en is het elfde Trappistenbier. Voorheen slechts aan het klooster ter plaatse te verkrijgen en enkele speciaalzaken in de Eeuwige stad. Een heerlijke tripel met eucalyptus die het een frisse afdronk geeft op het zachte zoet van de 8,5% alcohol. Niet uit de streek, maar wel gedronken bij Brouwersplaats in Venlo. Café voor de bierliefhebber en dat zijn we. Het zou een zonde zijn dit goddelijke bier niet te noemen in deze lijst. Dus doen we dat, maar neem voldoende zilverlingen mee, goedkoop is het niet.

Venloosch Alt

Venloosch Alt wordt tegenwoordig gebrouwen door Lindeboom. Het roept dezelfde vraag als bij de Gerardus: is het een streekbier? Lekker is het wel. Een licht kruidige smaak op 5,2% alcohol. Mooie amberkleur, klein zoetje en moutig. Gaat makkelijk van de één naar nog één en toch gezond weer op. Het is een kwestie van geduld dat heel Holland met Venloosch Alt zijn glaasje vult.

Gouverneur Blond

De Gouverneur Blond is ook van Lindeboom. Een lekker blond bier, kruidig met een stevige afdronk. Die 6,5% zitten zeker niet in de weg en het is daarom het vermelden zeker waard. Ook al zit het in de categorie Leffe, Affligem en La Trappe: wel speciaal bier, geen streek. Staat dus niet in de top 5 Pieterpad deel 2. (Geintje, wel hoor)

Flandrien

Flandrien Super 8 is een blond bier uit België. Ze lonken naar de wielersport en dat was ook precies de reden dat ie op de kaart stond bij restaurant Saga in Geulhem. Flandrien beschrijft het zelf als volgt: “Een kopman zonder een sterke ploeg achter zich pakt geen enkele prijs. Daarom hebben we die van ons omringd met kruidige knechten zoals eik, vanille, koriander en verschillende soorten hop waaronder Saazhop, Belgische hop, kruidige en bloemige hop. Straffe smaakmakers die elke bierliefhebber moeiteloos over de streep trekken.” En zeau is het.

Tongerlo Bruin

Tongerlo Bruin wordt net als Flandrien gebrouwen bij Haacht in Bortmeerbeek. Al 120 jaar een onafhankelijke familiebrouwer en alleen daarom al zouden wij allen aan de Tongerlo Bruin moeten. Maar het is ook gewoon een lekker bier, zij het wat aan de zoete kant met zijn karamel en bruine suiker smaken. Gelukkig stijgt er na elke slok een licht kruidig bittertje op, want biertjes moeten ook niet te braaf zijn, zelfs niet als ze uit een klooster komen.

Gerardus

En dan de hamvraag: welk bier is het beste van het Pieterpad? Eigenlijk is daar maar één antwoord op te geven: ga het vooral zelf proeven. Dan kom je er vanzelf achter. Wij vinden een Gerardus van de tap op dit moment het lekkerst. Al was het maar omdat ie op loopafstand van ons huis verkrijgbaar is, met uitzicht op de hei. Zodat wij vrij naar Kloos kunnen zeggen: de natuur is prachtig, helemaal als je er wat te drinken bij hebt.

Het eerste blog over de beste streekbieren langs het Pieterpad vind je hier.

Een beeldverslag van de Dinner Train

Leestijd: 4 minuten
29 juli 2019

Sommige belevenissen zijn alleen maar leuk omdat je er achteraf over kunt bloggen. Dan is het eigenlijk te erg wat er gebeurt, maar krijg je door het vooruitzicht van een verhaal toch nog een goed humeur. Zoals de 27e juli, toen wij hadden ingecheckt op de Dinner Train. Een beeldverslag van meer Train dan Dinner.

Het leek vooraf zo’n leuk idee; eten met de Dinner Train. Je stapt op in Hilversum (of een andere plaats), rijdt twee uur rond en krijgt ondertussen een vier gangen menu geserveerd. Voor 49 euro, en als je een tafel voor twee wilt kost het een tientje meer. Dat deden wij dus.

Dit is de restauratie wagon. Wij liepen zo’n beetje als laatste naar binnen en hoorden onderweg van tafeltjes die al bezet waren dat het niet zo goed schoon was gemaakt. “It’s sticky”, klonk er. En dat klopte, alles was plakkerig. Links achter in de hoek zie je ovens waarin de maaltijd werd opgewarmd. Ja inderdaad, opgewarmd, niks kokkie of keuken. Dat stond er op de website niet bij. Enfin. Op de meest linkse oven zie je een papiertje hangen: dat was de gebruiksaanwijzing van het diner. Regelmatig dromden de drie obers er samen om het lijstje na te lopen en de acties te verdelen.

De amuse stond al op tafel toen we gingen zitten, zonder verdere toelichting. Geen idee hoe lang het er al stond. Op deze foto had ik al twee hapjes genomen. Het was couscous met wat kikkererwten (vier stuks) en iets vaags boterigs. Later heb ik terug gerekend dat het de eerste van vier gangen was.

Leffe is sponsor van de Dinner Train. Met voor mij nieuwe biertjes, zoals deze Radieuse. Een mooi amberkleurig bier van 8,2%. Moutig, koriandersmaakje erbij, op zich niks mee behalve dat ie lauw was. Zeg maar gerust huiskamer temperatuur. Ze hadden een storing gehad, waardoor alle koelkasten waren opgewarmd, vertelde een van de obers. Maar toen reed de trein al, richting Utrecht. Te laat voor een early leave.

Het voorgerecht kwam niet uit de oven en werd geestdriftig ontdaan van zijn cellofaantje op weg naar ons tafeltje: twee zalmplakjes met opgerolde komkommer. Ook twee, per persoon. Dat dan weer wel.

Niet zomaar zalmplakjes: een smaakexplosie! Sashimi! Volgens het menu althans. Gelukkig reed de trein nog wel gewoon door. Ja, je weet het niet, een mens wordt toch achterdochtig.

Keerpunt Heidestein. Hier stond de trein geruime tijd stil en reed daarna weer terug. Zonder toelichting overigens. Da’s het mooie van lokatiebepaling, kun je later zien waar je geweest bent door op je foto’s te kijken. Hieronder volgt een korte impressie van de rest van de route.

Drama

Hoofdgerecht: dubbele halve mul met een aardappelstapeltje. En een slice radijs. Met nog net in beeld een courgetteplakje. Grasje erop, klaar is de Train met z’n Dinner. Er was ook nog een toetje, maar die wilde niet op de foto.

Hilversum

Eenmaal uitgestapt en op weg naar huis bleken alle snackbars ook nog eens dicht. Of al dicht, hangt er van hoe je het bekijkt. Het was in ieder geval goed voor de lijn. Zoals ik eerder zei, soms zijn dingen alleen maar leuk omdat je er over kunt bloggen.

Naschrift 7 augustus 2019

Op 7 augustus bereikte ons het bericht dat de Dinner Train failliet is. Geen al te grote verrassing, maar wel jammer voor alle betrokken medewerkers en bezoekers die al een kaartje hadden gekocht. Het blijft natuurlijk een geweldig concept, nu nog een goede uitvoering.

De beste streekbieren van het Pieterpad deel 1

Leestijd: 3 minuten

De laatste route van het eerste boekje: van Laren naar Vorden

14 juli 2019

Eenmaal in Vorden kon het boekje dicht: de eerste dertien etappes en 236 kilometer zaten er op. Overwinningen moet je vieren en bij een feestje hoort een biertje. In dit Pieterpadblog vindt je daarom de vijf beste streekbieren die wij tegenkwamen onderweg. Geheel subjectief en op niets anders gebaseerd dan de eigen smaak. Met als definitie van streekbier ‘ongeveer in de buurt gebrouwen van waar het gedronken werd.’ Ja, dat is weids. Houden we van.

Conclusie: allemaal proberen! Het waren tevens de enige vijf streekbieren, dus acht keer moesten we het met wat anders doen. Zoals een Weizen of een Dubbel. Weet je gelijk een beetje wat we lekker vinden. Hopelijk vinden we in deel twee van het Pieterpad wat meer plaatselijk vakmanschap, kansen genoeg zou ik zeggen.

5. Martinus Nuchter Pale Ale

De Martinus Nuchter dronken wij bij de Drie Gezusters op de Grote Markt in Groningen. Het is een biertje met een mooi verhaal. Het recept is mede ontwikkeld door de supercomputer ‘Watson’ van IBM. Die maakte een analyse van de karaktereigenschappen van de Groninger en koppelde dat aan duizenden bierrecensies. Het resultaat is een pale ale van 6,1%, gebrouwen met 50% haver. Ik vond het een OK bier. Niet heel IPA, toch wel met een citrusje erin op een verder ietwat vlakke smaak. Maar ik ben dan ook geen Groninger.

4. Groninger Spelt Pale Ale

De Groninger Spelt Pale Ale werd geschonken op een zonnig terras in de haven van Winssum, op de eerste dag van het Pieterpad. Dat maakt alles lekker. Deze Pale Ale is mild hoppig en schuimt er vrolijk op los. Lekker fris met 5%. Daar doen we er nog maar eentje van dan, daar in dat kleine café aan de haven.

3. Veluwse Schavuit

Eigenlijk is het geen schavuit, maar Schavuyt. Gebrouwen door brouwerij de Vlijt uit Apeldoorn. Die hebben hun best gedaan er een mooi amberkleurig bier van te maken en dat is goed gelukt. Volle smaak met caramel, beetje hoppig en ja drommels, in de nasmaak nog wat honing ook. Hij doet 6,5% en vooruit, wij er ook nog één.

2. Groninger Oerspelt Weizen

De Oerspelt Weizen is een broertje van de Spelt Pale Ale van nummer vier. Waar die al flink aan het koolzuur was, schuimt deze helemaal door. Flinke kragen heb je zo te pakken, die heerlijk geuren naar fruit en dan natuurlijk vooral naar banaan. Hij doet 6% en kreeg een vetleren medaille op het bierfestival van Lyon in 2018. Kijk, dan kan je wel wat.

1. Dalfs Blauw

Het Dalfsblauw van de Vechtdal Brouwerij kon ons het meest bekoren. Niet alleen door de prachtige plek op het terras van Grand Cafe de Veghte in Ommen, maar vooral door die diepe smaak van deze haast Belgische Dubbel. Koffie, caramel, mout, hop, het komt allemaal voorbij in een prachtige lichtbruin bier met een fijne schuimlaag. Hij schrijft 7,5% en oom agent een bon als je er drie neemt voor het autorijden. De volgende keer gaan we dus met de trein.

Deel 2 van de beste bieren langs het Pieterpad vind je hier.

© 2020 Rizoomes

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑