Leestijd: 2 minuten

Ergens tussen Bruce Lee en Hannibal Smith bevindt zich mijn interesse voor strategie. Hannibal is het ultieme symbool van de maakbaarheid: Kan ik de werkelijkheid naar mijn hand zetten met een slim plan? Hoe krijg je de dingen voor elkaar? Hoe bereik je je doelen? Kun je geluk afdwingen?

“I love it when a plan comes together”

Bruce Lee doet het precies andersom, hij past zichzelf aan. Bij hem heeft strategie een grote spirituele component. Wat ik inmiddels weet: waar de energie zit, is de slagingskans het grootst. En dan heb ik het niet over geloof of bijgeloof, maar over sensemaking, zingeving. Als je weet wat je wilt bereiken is de weg er naar toe goed kijken en gebruik maken van de omstandigheden. Of zoals Seneca het zei: “If a man does not know to what port he is steering, no wind is favorable to him.”

In dit hoofdstuk van Rizoomes vind je blogs over gereedschap voor het denken. Misschien maakte ik ze nog wel het meest voor mezelf. Eerst moet ik goed nadenken om het op te schrijven, en daarna lees ik het weer regelmatig terug om het niet te vergeten. Geen idee wanneer je er iets aan hebt, maar je kan er altijd wat mee. Ook dat is strategie.

“You must be shapeless, formless, like water. When you pour water in a cup, it becomes the cup. When you pour water in a bottle, it becomes the bottle. When you pour water in a teapot, it becomes the teapot. Become like water, my friend.”

Bruce lee

Gereedschap voor het denken

Het probleem van wicked problems

De kunst van het verliezen

Creatief denken doe je niet in een oude doos

De strategie van de Hydra. Antifragility in de praktijk

Desenrasque of de nobele kunst van de vindingrijkheid

De strategie van de toevallige kans

Cruyff en crisis

Commandovoering is een dialoog

Hoe strategie en tactiek de kracht van voorspellen vergroten

Interbolegerend, de strategie van de onzin

Over niets doen

De strategie van het rizoom

De dramaboog van Gustav Freytag

Hoeveel onderzoek kan de waarheid hebben?

De betrouwbaarheid van besluitvorming in complexe omgevingen. Wat we kunnen leren van de VAR