Leestijd: 2 minuten

Management by walking around
Timmer. Volgens mij was het Timmer, één van de grote Philips bazen van vroeger, die Management by walking around heeft uitgevonden. En dat hebben sommigen bij de brandweer op hun eigen manier ingevuld. Beetje paraderen in vol ornaat, strepen paraat en pet in de aanslag. Er worden kilometers afgelegd, al toezicht houdend op eh, oppuh, ja waarop eigenlijk? Op niks natuurlijk, want het gaat er niet om wat de walker ziet, het gaat er om dat de walker around wordt gezien. Met al zijn strepen, zodat iedereen kan zien dat hij belangrijk is. Je zou het strepenietus kunnen noemen, en vergis u niet, het zit diep, heel diep. Zo ken ik een korps waarbij in de RIE als risico werd gemeld dat de plaatsvervangend commandant een hogere rang had dan de commandant. Bij een ander korps liet de nieuwe commandant zich zo snel mogelijk een uniform aanmeten met de hoogst beschikbare rang, terwijl hij niet eens een brandweeropleiding had gevolgd. Walk on by and let’s make things better.  

Management by floating around
“Wat zullen we dit jaar eens gaan doen? Hebben we concrete doelen die we willen halen? Of zullen we maar weer een beetje hetzelfde doen als dit jaar?” Het MT staarde ongeïnspireerd naar buiten. “Hallo, ben ik in beeld, ik vroeg jullie wat.” De commandant keek geërgerd in het rond. “We hebben nog nooit een jaarplan gemaakt, en we bestaan nog steeds, toch? We moeten ons niet te druk maken, hoor”, zei het Hoofd Preventie. “Precies, zei het Hoofd Preparatie, “we hebben de veiligheidsketen een paar jaar geleden ingevoerd, dat moesten we eerst maar eens uitwerken en implementeren”. “Zo is het”, zei het Hoofd Repressie, “we staan in de wet, dus ze kunnen ons niet opheffen”. Alleen het Hoofd Proactie en Nazorg keek een beetje benauwd. “Maar wat heb ik dan te doen, als we geen doelen stellen?” Het Hoofd Preventie tuurde peinzend naar het plafond en zei toen: “Nou gewoon, structurele oorzaken van onveiligheid wegnemen, zoals je altijd doet”.  

Management by suffering around
Men zou leiden niet moeten verwarren met lijden, maar de indruk bestaat dat zulks niet altijd slaagt. Er wordt geklaagd dat ‘we’ niet interessant zijn, dat ‘we’ niet op de bestuurlijke agenda staan. ‘We’ krijgen niks voor elkaar, ‘we’ krijgen geen geld genoeg, zo wordt er gesproken. Daarom gaat de politie er vandoor met het Integrale Veiligheidsbegrip. Vindt men. En pikt VROM de omgevingsvergunning in, en de BRZO, en Externe Veiligheid. Het is me wat. Vielen er maar meer slachtoffers, dan telden ‘we’ weer mee. Dan konden ‘we’ meer geld krijgen om er voor te zorgen dat er minder slachtoffers zullen vallen. Nee, het viel niet mee om een moderne brandweermanager te zijn, zuchtte men.  

Management by walking against the wall
Daar kwam hij, de ambitieuze officier uit het grote korps. Eindelijk commandant, eindelijk baas. Nu zou het korps stappen kunnen zetten, vooruit in de vaart der volkeren. En hij zou ze naar het beloofde land leiden, met strakke doch rechtvaardige hand. “Om te beginnen moesten we iedereen maar eens een nulmeting laten doen. Als brandwachten een onvoldoende scoren gaan ze van de uitruk, we kunnen geen risico’s nemen. Natuurlijk moeten ze hun achterstand inhalen, op een extra oefenavond in de week. Ik besef dat het een ambitieus plan is, maar we moeten ploegen voor we kunnen zaaien, en we moeten zaaien voor we kunnen oogsten”. De nieuwe commandant keek verwachtingsvol in het rond. Het bleef doodstil in de remise. Op zijn voorhoofd parelde een zweetdruppeltje. Het beloofde een hete herfst te worden.