Verhalen van het Pieterpad

Het Pieterpad is de langste wandelroute van Nederland. In totaal 492 kilometer van Pieterburen in Groningen naar de Sint Pietersberg in Maastricht, verdeeld over 27 etappes. In de praktijk loop je uiteindelijk nog best wat meer, wij in ieder geval wel. Je let eens een keertje niet op en voor je het weet loop je fout en heb je er een paar honderd meter extra opzitten. Doe dat een paar keer per wandeling en er staat zo maar een extra kilometertje bij. Of je gaat nog een biertje drinken in de stad vanuit je accomodatie, lopend natuurlijk, en dan blijk je er al gauw ook een paar extra kilometers op te hebben staan. Ter illustratie, de eerste vijf etappes die wij liepen staan voor netto 94 km in het boekje, maar wij bleken uiteindelijk 140 km gelopen te hebben.

Foto van het Pieterpad monument bij Zweelo, op de route tussen Schoonloo en Sleen

Maar wat is het leuk om het Pieterpad te lopen. Alleen al om bij de diverse etappes te komen is een belevenis op zich, met allerlei noodzakelijke combinaties van Openbaar Vervoer (OV) en eigen auto. Je voelt je letterlijk een reiziger in eigen land. Op al die mini reisjes kom je veel verschillende mensen tegen en als je er eenmaal op begint te letten, zit er regelmatig in ontmoetingen en situaties een Zeer Kort Verhaal (ZKV) verscholen. Van die ZKV doen wij in dit blog over de ‘Verhalen van het Pieterpad’ verslag. Aangevuld met foto’s van de smartphone, niveau kiekjes, ter illustratie van de omgeving waar we het over hebben. Wel zo duidelijk.

En dat is gelijk tip 1, voor de luxe westerlingen onder ons die steeds maar één of twee etappes tegelijk lopen. Zorg er voor dat je smartphone goed is opgeladen, met buienradar er op en Google Maps. En de ov-app. Heel handig, en dan heb je gelijk ook je fotocamera bij de hand. Het maken van foto’s voor de website en er over twitteren (natuurlijk met hashtag #Pieterpad) is al een hobby op zich en dan moet het lopen nog beginnen. Op mijn Iphone zit dan ook nog een app die je stappen telt en de gelopen afstand meet. We hebben het geijkt aan de kaartjes uit het routeboekje en het klopt heel aardig. Ook dat is leuk om tijdens de wandeling af en toe even naar te kijken en te zien hoe je afstand groeit, onder het motto ‘lekker bezig.’

De start van het Pieterpad in Pieterburen

Terug naar de verhalen. Zoals gezegd zit in veel situaties een ZKV verscholen, en wij vinden het leuk om die via dit blog te vertellen, aangevuld met foto impressies van de route. Daarnaast is het eigen gedrag ook vaak genoeg aanleiding voor een verhaaltje. Het is opvallend hoe we in de eerste vijf etappes al tegen diverse foute besluiten aan zijn gelopen die naadloos passen in de blogs over situational awareness uit de hoofdstukken ‘brandweerkunde’ en ‘crisis & continuïteit’. Vergevingsgezinde infrastructuur is ook bij wandelingen kennelijk een belangrijk uitgangspunt, reden te meer om je smartphone mee te nemen.

De blogs lezen van boven beneden. De eerste staat dus boven aan, in afwijking van de andere rijtjes op de website: die lopen van beneden naar boven, zodat de laatste altijd bovenaan staat. Maar hier dus niet. Het is overigens niet zo dat er van elke etappe een ZKV wordt geschreven. Soms combineren we twee routes in één blog. En wellicht leveren nieuwe wandelingen wel meer op dan één verhaal, wie weet. Dat zullen we de komende maanden gaan ervaren.

De leer van het OV

(Pieterburen naar Groningen)

 

  Het mormel van Appelbergen

(Groningen naar Zuidlaren)

  De eenzaamheid van een vol terras

(Zuidlaren naar Rolde)

  Tunnelvisie op het Pieterpad

(Schoonloo naar Sleen)