Alfa Mist – Antiphon

25 november 2018

De cameralens lijkt een beetje geblurred, of misschien is het wel de ochtendzon die door het venster schijnt. We zien een klassiek roederaam, waarschijnlijk van een oud pakhuis, met opgebonden touwen aan haken ernaast. Zou het dan toch een gymzaal zijn? De woorden ‘Mahagony sessions’ verschijnen in beeld en er begint zachtjes een piano te spelen, een betoverend, repetitief deuntje. De camera zwaait voorzichtig naar rechts, nog meer touwen aan de muur en daar komt de achterkant van een schilderij in zich. Het beeld zwenkt verder door en zoomt in op een drummer, die gelijktijdig begint te spelen met een nog onzichtbare trompet. Het doek gaat op en daar is de hele band: Alfa Mist in een oud theater, ergens in Londen.

De magie zwelt verder aan als Alfa Mist het nummer Keep On helemaal uitrolt en ook de gitarist losgaat. Het klinkt retestrak, zonder de beelden erbij zou je denken dat het een producer is die alles aan elkaar heeft gemixed. Dat is overigens niet zo’n gekke gedachte: Alfa Mist is van origine een hiphop producer en is pas later jazzmuziek gaan maken. Hij leerde zichzelf piano spelen en muziek componeren. Opnemen kon ie al.

Het resultaat is te horen op Antiphon, een meditatieve jazzplaat, met invloeden uit soul en dance. Uitermate geschikt voor de late zondagmiddag, het valt als een warme deken over je heen met voldoende ruimte voor een glaasje lekker erbij. Alles live ingespeeld door andere coryfeeën uit de London jazzscene, zoals Jamie Houghton op drums, Jamie Leeming op gitaar en Rudi Creswick op bas. Je ziet hen ook spelen in de clip van de Mahagony sessions. Gitarist Mansur Brown verdient het om hier ook nog even apart genoemd te worden, ook hij speelt mee op Antiphon. Luister eens naar zijn solo op Kyoki en je weet dat Prince een waardig opvolger heeft gevonden. Check ook even deze video: wat een gitaarbeul. En wat een drummer.

Deze plaat van Alfa Mist is alweer uit 2017 en het is mijn favoriete cd uit de hausse aan UK-jazzmuziek van de afgelopen jaren. Daar zit een hele nieuwe generatie muzikanten die invloeden uit allerlei muzieksoorten aan elkaar verbindt, met jazz als de gemeenschappelijke noemer. Spelen is daarbij belangrijker dan zittend luisteren en de scene bevolkt dan ook een groot aantal clubs in met name Dalston. Ze spelen in elkaars band en op elkaars plaat en dat leverde al vele juwelen op. Naast Antiphon van Alfa Mist zijn deze platen ook zeer de moeite waard:

Yussef Kamaal – Black Focus

Nubya Garcia – Nubya’s Five

Binker and Moses – Alive in the East

GoGo Penguin – Humdrum Star

Hopelijk is de Brexit niet te hard om deze muziek zachtjes te laten landen in de rest van Europa. Het is ons van harte gegund.